Sebze

EYLÜL-DOMATES

Domates, Solanum lycopersicum adıyla bilinen, Güney Amerika kökenli, patlıcangiller familyasından otsu bir bitkidir. Düşük kalorili, yüksek lifli, A, C, K vitaminleri ve potasyum yönünden zengin bir besin kaynağıdır. Güçlü bir antioksidan olan likopen sayesinde kalp sağlığını destekler, yaşlanmayı geciktirir ve bağışıklığı güçlendirir.
Domatesler, fide dikiminden yaklaşık 60-80 gün sonra (genellikle Temmuz-Eylül arası) tam renk aldıklarında, sertken ve havanın serin/kuru olduğu sabah saatlerinde toplanır. Ağustos başı en yoğun hasat dönemidir. Tam kızarmadan, hafif pembeleştiğinde toplanıp olgunlaşması da sağlanabilir.
Domates Hasat Zamanı Detayları:

Olgunluk Belirtileri: Domatesler çeşidine göre (kırmızı, pembe, sarı) tam rengini aldığında ve hafif yumuşamaya başladığında toplanmalıdır.
Zamanlama: Fide dikiminden yaklaşık 10 hafta sonra hasat başlar.
En İyi Saatler: Domatesleri sabahın erken saatlerinde, serin ve kuru havada toplamak, lezzetlerini korur ve bozulmalarını önler.
Hasat Yöntemi: Meyveler elle, makasla veya bıçakla, sap kısımlarına zarar vermeden nazikçe koparılmalıdır.
Sera vs. Tarla: Tarla domatesleri yaz sonuna doğru yoğunlaşırken, sera domatesleri kış ayları dahil daha geniş bir dönemde toplanabilir.

Hasat edilen domatesler çok yumuşaksa fazla sıkılmamalı, sap kısımları yukarı gelecek şekilde saklanarak ömürleri uzatılabilir.

EYLÜL-DOMATES BEEF

Beef domatesler, ortalama ağırlığında, iri, etli, dilimli ve basık-yuvarlak şekilli sofralık domateslerdir. Parlak koyu kırmızı renkleri, yoğun etli yapıları, ince kabukları ve tatlı-ekşi dengeli lezzetleriyle bilinirler. Genellikle sırık (sınırsız büyüme) yapısında olan bu çeşitler, çatlamaya dirençli ve sert yapısı sayesinde raf ömrü uzun, pazarda değeri yüksek kaliteli ürünlerdir. Fide Deposu.

İri ve Etli Yapı: "Biftek" adını alacak kadar etli, az çekirdekli ve tok bir yapıya sahiptirler.
Meyve Ağırlığı ve Renk: 200-450 gramın üzerine çıkabilen ağırlıkta, koyu kırmızı, parlak ve albenili renktedirler.
Kullanım Alanı: Sandviçler, hamburgerler, salatalar ve dilimlenerek yenmeye çok uygundur.
Raf Ömrü ve Sertlik: Sert yapıları sayesinde taşıma ve depolamaya dayanıklıdırlar.
Bitki Tipi: Genellikle sera ortamında, baharlık ve güzlük dönemlerde yetiştirilen güçlü sırık bitkilerdir.

EYLÜL-DOMATES PEMBE

Pembe domates, genellikle "ata tohumu" olarak bilinen, kendine has aroması ve ince kabuğuyla öne çıkan geleneksel bir domates türüdür. Kırmızı domateslere göre daha narin bir yapısı olsa da lezzet bakımından gurme bir ürün olarak kabul edilir.

Görünüm ve Renk: Adını aldığı açık pembe veya gül pembesi rengindedir. Şekli genellikle tam yuvarlak değil, hafif basık ve dilimli (boğumlu) bir yapıya sahiptir.
Meyve Yapısı: İnce kabuklu, bol etli ve çok suludur. Çekirdek oranı düşük, meyve eti ise yumuşak ve ağızda dağılan bir dokuya sahiptir.
Lezzet Profili: Tatlı-aromatik bir lezzeti vardır ve asit oranı düşüktür. Eski "köy domatesi" kokusunu en iyi veren çeşitlerden biri olarak bilinir.
Boyut ve Ağırlık: Meyveleri oldukça iridir; çeşidine göre ortalama 200-350 gram arasında değişmekle birlikte, bazı geleneksel türlerde 500 grama kadar çıkabilir.
Dayanıklılık: İnce kabuklu ve narin olduğu için raf ömrü genellikle kısadır ve nakliyeye pek dayanıklı değildir; bu yüzden yerel pazarlarda daha sık görülür

EYLÜL-DOMATES KOKTEYL

Kokteyl domates, boyut olarak çeri (cherry) domatesten biraz daha büyük, salkım domatesten ise daha küçük olan, genellikle salkım halinde satılan bir türdür. Hem sofralık hem de dekoratif kullanımıyla öne çıkar.

Boyut ve Şekil: Genelde bir ceviz büyüklüğündedir (ortalama 30-50 gram). Genellikle tam yuvarlak veya hafif oval formdadır.
Lezzet ve Aroma: Şeker oranı yüksektir; tatlı, yoğun ve aromatik bir tadı vardır. "Eski domates kokusunu" küçük boyutuna rağmen güçlü bir şekilde hissettirir.
Doku: Kabuğu ne çok kalın ne de çok incedir, bu da ona çıtır bir yeme hissi verir. İç yapısı sulu ve dolgundur.
Dayanıklılık: Salkım yapısı sayesinde dalından koparıldıktan sonra bile tazeliğini uzun süre korur. Raf ömrü diğer iri türlere göre daha yüksektir.
Renk: En yaygın olanı parlak kırmızıdır, ancak sarı ve turuncu renkli kokteyl çeşitleri de mevcuttur.

EYLÜL-DOMATES PEKBAL

yüksek şeker oranı ve yoğun aromasıyla bilinen, profesyonel üreticilerin ve gurme tat arayanların tercih ettiği bir çeri (cherry) domates çeşididir. İsmini "bal gibi" tatlı olmasından alır.

Meyve Şekli ve Rengi: Oval (zeytin) formunda, parlak ve derin kırmızı bir renge sahiptir.
Lezzet (Brix Oranı): Şeker oranı (Brix) diğer pek çok çeşide göre çok yüksektir; bu da ona meyvemsi, tatlı ve güçlü bir aroma kazandırır.
Doku: Meyveleri oldukça sert ve etlidir. Bu sertlik, yerken "çıtır" bir his verir ve domatesin kolayca ezilmesini engeller.
Ağırlık: Meyveler standart bir büyüklükte olup ortalama 15-25 gram arasındadır.
Raf Ömrü: Kabuk yapısı ve sertliği sayesinde hasat sonrası tazeliğini uzun süre korur, çatlamaya karşı çok dayanıklıdır.

EYLÜL-DOMATES ÇERİ

Çeri (Kiraz) domates, küçük boyutu ve yoğun aromasıyla bilinen, hem taze tüketim hem de dekoratif amaçlı en popüler domates türlerinden biridir.

Boyut ve Şekil: Genellikle bir misket veya kiraz büyüklüğündedir (10-30 gram). Tam yuvarlak, hafif oval veya armut formunda olan çeşitleri vardır.
Lezzet: Diğer büyük domateslere göre şeker oranı (Brix) daha yüksektir. Bu da ona tatlı, meyvemsi ve yoğun bir aroma kazandırır.
Renk Çeşitliliği: Sadece kırmızı değil; sarı, turuncu, mor, siyah ve çikolata rengi gibi çok geniş bir renk yelpazesine sahiptir.
Doku: Genellikle çıtır bir kabuk yapısına sahiptir. Isırıldığında ağızda patlayan sulu ve canlı bir dokusu vardır.

EYLÜL-FASÜLYE ŞEKER

Şeker fasulyesi, özellikle Türkiye'nin Doğu Anadolu ve Karadeniz bölgelerinde yetişen, adını pişirildiğinde ortaya çıkan hafif tatlımsı aromasından alan çok özel bir kuru bakliyat türüdür. En bilinen çeşidi, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından coğrafi işaretle tescillenmiş olan İspir Şeker Fasulyesi'dir.

Görünüm: Taneleri genellikle küçük, yuvarlak ve kar beyazı rengindedir. Bazı yöresel çeşitlerde (Gümüşhane gibi) tane boyu 18 mm'ye kadar çıkabilir.
Lezzet Profili: En ayırt edici özelliği, kendine has hafif şekerli/tatlımsı tadıdır.
Pişme Avantajı: İnce kabuklu yapısı sayesinde diğer fasulye türlerine göre çok daha hızlı pişer. Pişerken kabuk atmaz ve dağılmaz, bu da yemeğin estetik görünmesini sağlar.
Sindirim Kolaylığı: Zengin lif yapısına sahip olmasına rağmen diğer baklagillere göre daha az gaz yapar ve sindirimi daha kolaydır.

EYLÜL-FASÜLYE ÇALI

Çalı fasulyesi, taze fasulye çeşitleri arasında etli yapısı, uzun ve yassı formuyla bilinen, özellikle zeytinyağlı yemeklerin vazgeçilmezi olan bir türdür. Tarımsal açıdan ise "oturak" fasulye olarak da adlandırılan, destek gerektirmeden kendi kendine dik durabilen bitki yapısını ifade eder.

Görünüm ve Form: Diğer türlere (örneğin Ayşekadın) göre daha uzun, geniş ve yassı bir yapıdadır. Genellikle taneleri çok belirginleşmeden, henüz taze ve etliyken hasat edilir.
Lezzet ve Pişirme: Oldukça etli ve yumuşak bir dokuya sahiptir. Bu özelliği sayesinde özellikle zeytinyağlı yemeklerde tercih edilir; bölmeden veya dikine ince şeritler halinde kesilerek pişirilmesi yaygındır.
Bitki Yapısı: "Çalı" terimi, bitkinin sırık fasulyeler gibi bir desteğe ihtiyaç duymadan, genellikle 30-75 cm boylarında, kompakt bir çalı formunda büyümesini ifade eder.
Kılçık Durumu: Taze ve kaliteli bir çalı fasulyesi genellikle kılçıksız olur. Ancak geç hasat edildiğinde veya uygun olmayan koşullarda yetiştirildiğinde kenarlarında kılçık oluşabilir.

EYLÜL-BÖĞRÜLCE

Börülce (Vigna unguiculata), baklagiller ailesinden olan, protein değeri yüksek ve hem taze hem de kuru olarak tüketilebilen bir bitkidir. Ege ve Akdeniz mutfağının vazgeçilmezlerinden biridir.

Genel ve Bitkisel Özellikleri

Görünüm: Taze hali fasulyeye benzer ancak daha ince ve uzundur. Kuru hali ise genellikle krem rengindedir ve tam ortasında "siyah göz" (karagöz) denilen koyu bir leke bulunur.
İklim Tercihi: Sıcak ve kurak iklimleri çok sever. Toprak seçiciliği azdır ve kuraklığa karşı oldukça dayanıklıdır.
Bitki Yapısı: Hem yerde sürünen (oturak) hem de sarılıcı (sırık) formları mevcuttur.

EYLÜL-BİBER CİN

Cin biberi, halk arasında "süs biberi" veya "turşuluk biber" olarak da bilinen, küçük boyutlarına rağmen oldukça yüksek acılık oranına sahip bir biber çeşididir.

Belirgin Özellikleri

Görünüm: Genellikle 2-5 cm boyunda, ince, sivri uçlu ve dik büyüyen küçük meyvelere sahiptir. Olgunlaştıkça yeşilden parlak kırmızıya döner.
Acılık Seviyesi: Oldukça acıdır. İçeriğindeki kapsaisin oranı yüksek olduğu için damakta kalıcı ve yakıcı bir his bırakır.
Doku: Sert ve gevrek bir yapısı vardır. Bu özelliği, turşu yapıldığında biberin yumuşamasını engeller ve kıtır kalmasını sağlar.
Bitki Yapısı: Saksıda yetiştirilmeye çok uygundur; hem süs bitkesi olarak hem de mutfakta kullanım için evlerde sıkça tercih edilir.

EYLÜL-BİBER ŞİLİ

Şili biberi (veya yaygın adıyla Chili), Güney Amerika kökenli, dünya mutfağında acılığı ve aromasıyla en çok kullanılan biber türlerinden biridir. Genellikle orta-yüksek acılık seviyesine sahiptir.

Belirgin Özellikleri

Görünüm: Uzun, ince ve hafif kıvrımlı bir yapıdadır. Parlak kırmızı (olgun) veya koyu yeşil (ham) renklerde bulunur. Kabuğu pürüzsüz ve incedir.
Acılık Seviyesi: Cin biberine göre daha dolgun bir acılığı vardır. Scoville ölçeğinde (acılık birimi) genellikle orta sıralarda yer alır, ancak çeşidine göre (Serrano, Cayenne vb.) yakıcılığı değişebilir.
Aroma: Sadece acı değil, aynı zamanda meyvemsi ve hafif tütsülenmiş bir aromaya sahiptir. Bu yüzden yemeklere sadece yakıcılık değil, derinlik de katar.

EYLÜL-BİBER DOLMA

Dolmalık biber (Capsicum annuum), genellikle Türk mutfağının temel direği olan dolma yapımı için özel olarak geliştirilmiş, geniş hacimli ve ince kabuklu bir biber çeşididir.

Belirgin Özellikleri

Form ve Yapı: Genellikle küt burunlu, geniş tabanlı ve 3-4 loblu (dilimli) bir yapıya sahiptir. Bu şekli sayesinde tencereye dik olarak kolayca yerleştirilebilir.
Doku: Kabuğu diğer biberlere göre daha incedir, bu da pişerken ağızda sert bir his bırakmamasını ve iç harçla bütünleşmesini sağlar.
Tat: Çoğunlukla tatlıdır. Ancak bazı yöresel çeşitlerde hafif bir acılık (kekremsi) bulunabilir.
Renk: En yaygın olanı parlak açık yeşildir. Ancak sarı, turuncu ve kırmızı (kapya tipi olmayan dolmalıklar) renkleri de mevcuttur.

EYLÜL-BİBER KALİFORNİA

Kaliforniya biberi (veya yaygın adıyla Bell Pepper / Renkli Dolmalık Biber), iri yapısı, canlı renkleri ve tatlı aromasıyla bilinen premium bir biber çeşididir.

Belirgin Özellikleri:

Fiziksel Yapı: Oldukça iri, kalın etli ve karemsi (blok) bir formu vardır. Diğer dolmalık biberlere göre çok daha ağır ve hacimlidir.
Renk Yelpazesi: En yaygın olanları kırmızı, sarı ve turuncudur. Yeşil olanlar aslında tam olgunlaşmamış halidir. Renk değiştikçe içindeki şeker oranı ve vitamin miktarı artar.
Lezzet: Acı değildir, aksine belirgin bir tatlılığı vardır. Kalın eti sayesinde oldukça sulu ve gevrektir.
Doku: Pişirildiğinde formunu çok iyi korur, ancak çiğ tüketildiğinde de çok kıtır bir yapısı vardır.

EYLÜL-BİBER KAPYA

Kapya biber, Türk mutfağında özellikle közleme, salça ve kahvaltılık sosların başrol oyuncusu olan, yoğun aromalı ve etli bir biber türüdür.

Belirgin Özellikleri:

Görünüm: Uzun, geniş omuzlu ve uca doğru sivrilen bir yapıdadır. Tam olgunlaştığında derin, parlak bir kırmızı renk alır.
Doku: Oldukça kalın etli ve az çekirdeklidir. Bu yapısı sayesinde közlendiğinde kabuğu kolayca soyulur ve eti dolgun kalır.
Lezzet: Tatlı ve aromatik bir tadı vardır. Pişirildiğinde veya közlendiğinde bu şekerli tat daha da belirginleşir.
Kullanım Alanı: Salça yapımında kullanılan ana biberdir. Ayrıca közlenerek dondurucuda saklanmaya en uygun türdür.

EYLÜL-BİBER KIL

Kıl biber, adından da anlaşılacağı üzere oldukça ince, uzun ve zarif yapısıyla bilinen, Türk mutfağında özellikle kahvaltıların ve kızartmaların vazgeçilmezi olan bir biber türüdür.

Belirgin Özellikleri:

Görünüm: Çok ince ve uzun bir forma sahiptir. Genellikle açık yeşil renktedir; yüzeyi hafif pürüzlü veya düz olabilir.
Doku: Kabuğu oldukça incedir ve çekirdek sayısı yok denecek kadar azdır. Bu da onu yerken çok zahmetsiz kılar.
Lezzet: Genellikle tatlı (acı olmayan) türleri yaygındır, ancak çok keskin acı olan çeşitleri de mevcuttur. Çıtır çıtır, gevrek bir yapısı vardır.
Aroma: Taze ve ferahlatıcı bir biber kokusuna sahiptir.

EYLÜL:BİBER ÜÇBURUN

Üçburun biber (veya bazı yörelerdeki adıyla Köy Biberi), Türk mutfağında kahvaltıların ve kızartmaların en karakteristik üyelerinden biridir. İsmini, biberin uç kısmının genellikle üç loblu (üç çıkıntılı) bir yapıya sahip olmasından alır.

Belirgin Özellikleri:

Görünüm: Orta boyda, uç kısmı küt ve belirgin şekilde üç parçalı (burunlu) bir yapıdadır. Rengi genellikle açık yeşildir ve yüzeyi hafif engebeli veya kırışık olabilir.
Doku: Kabuğu oldukça ince, eti ise yumuşaktır. Bu ince kabuk özelliği, pişerken ağızda rahatsız edici bir his bırakmamasını sağlar.
Lezzet: Kendine has yoğun bir biber aromasına sahiptir. Genellikle tatlıdır, ancak bazen "tatlı-acı" arası (hafif yakıcı) olanlarına da rastlanabilir.
Koku: Kesildiğinde veya pişirildiğinde etrafa yayılan iştah açıcı kokusu, diğer biber türlerine göre daha baskındır.

EYLÜL-KABAK

Kabak (Cucurbita pepo), kabakgiller ailesinden gelen, hem yemeği hem tatlısı yapılan, oldukça düşük kalorili ve çok yönlü bir sebzedir. Mutfaklarda en çok yeşil (sakız) kabak ve bal kabağı türleriyle karşımıza çıkar.

Genel ve Bitkisel Özellikleri:

Yüksek Su Oranı: Kabağın yaklaşık %95'i sudur. Bu özelliği sayesinde hem çok düşük kalorilidir hem de vücudun su dengesini korumaya yardımcı olur.
Hızlı Büyüme: Uygun nem ve sıcaklıkta çok hızlı büyüyen bir bitkidir. Çiçekleri de (Kabak Çiçeği) dolma yapılarak tüketilen nadir sebze çiçeklerindendir.
Tür Çeşitliliği: Yazlık (yeşil kabak, sarı kabak) ve kışlık (bal kabağı, kestane kabağı) olarak iki ana gruba ayrılır.

EYLÜL-KABAK MİNİ

Mini kabak (baby kabak), standart yeşil kabağın henüz tam büyümeden, genellikle 8-12 cm civarındayken hasat edilmiş halidir. Hem görselliği hem de yoğun lezzetiyle gurme mutfaklarda sıkça tercih edilir.

Belirgin Özellikleri:

Yoğun Lezzet: Standart kabağa göre su oranı biraz daha düşük, aroması ise daha yoğundur. Daha tatlımsı ve fındıksı bir tada sahiptir.
Doku: Çekirdekleri henüz oluşmadığı için içi tamamen etli ve pürüzsüzdür. Kabuğu çok ince olduğu için soyulmadan tüketilir.
Görsellik: Tabak sunumlarında bütün olarak veya boyuna ikiye bölünerek kullanıldığında şık bir görünüm sağlar. Sarı ve koyu yeşil gibi farklı renkleri mevcuttur.
Hızlı Pişme: Körpe yapısı sayesinde çok kısa sürede pişer.

EYLÜL-KABAK AMPUL

Ampul kabak (veya yöresel adıyla Girit kabağı), şekli tam bir ampulü veya küçük bir topu andıran, aroması oldukça yüksek bir yaz kabağı çeşididir. Özellikle Ege mutfağında çok sevilir.

Belirgin Özellikleri:

Şekil ve Görünüm: Tombul, yuvarlak ve alt kısmı geniş bir yapısı vardır. Rengi genellikle açık yeşil ve beyaz beneklidir.
Lezzet Farkı: Standart uzun kabaklara göre daha tatlı ve yoğun bir aromaya sahiptir. İç kısmı daha dolgun ve etlidir.
İnce Kabuk: Kabuğu oldukça ince ve yumuşaktır. Bu yüzden soyulmadan, sadece dışı hafifçe kazınarak veya doğrudan yıkanarak tüketilir.
Çekirdeksiz Yapı: Gençken hasat edildiği için içindeki çekirdekler yok denecek kadar azdır, bu da yerken pürüzsüz bir doku sağlar.

EYLÜL-PATLICAN

Patlıcan (Solanum melongena), patlıcangiller ailesine ait, dünya mutfağında "sebzelerin kralı" olarak anılan, çok yönlü ve karakteristik bir besindir.Genel ve

Bitkisel Özellikleri:

Bitki Yapısı: Sıcak iklimleri seven, tek yıllık bir bitkidir. Genellikle mor renkli meyveler verse de beyaz, alacalı veya turuncu çeşitleri de mevcuttur.
Tat Profili: Çiğ haldeyken hafif acımsı/kekremsi bir tadı vardır; ancak pişirildiğinde bu acılık yerini zengin ve etli bir dokuya bırakır.
Süngerimsi Dokusu: Yağı ve sosları çok iyi hapseden gözenekli bir iç yapısı vardır.

EYLÜL-PATLICAN TOPAK

Topak patlıcan (veya yaygın adıyla Bostan Patlıcanı), iri, yuvarlak ve etli yapısıyla bilinen, özellikle közleme ve fırın yemekleri için en çok tercih edilen patlıcan türüdür.

Belirgin Özellikleri:

Görünüm: Kemer patlıcanın aksine kısa, şişman ve küre şeklindedir. Rengi genellikle çok koyu, parlak bir mor veya siyahtır.
Doku: İç kısmı oldukça etli ve süngerimsidir. Kemer patlıcana göre daha az çekirdeklidir ve eti daha beyazdır.
Hacim: Diğer türlere göre çok daha büyüktür; bir tanesi bazen 500 gram ile 1 kg arasına kadar ulaşabilir.

EYLÜL-PATLICAN ZEBRA

Zebra patlıcan (veya yaygın adıyla Alacalı Patlıcan), mor ve beyaz çizgili dış kabuğuyla hem görsel bir şölen sunan hem de lezzetiyle öne çıkan bir türdür.

Belirgin Özellikleri:

Görünüm: İsmini aldığı zebra desenine benzeyen, mor üzerine beyaz veya krem rengi boyuna çizgileri vardır. Genellikle orta boyda ve silindirik bir yapıdadır.
Doku ve Lezzet: Diğer patlıcan türlerine göre daha tatlıdır ve acılık oranı çok düşüktür. Eti oldukça yumuşak, ipeksi ve kremsi bir dokuya sahiptir.
İnce Kabuk: Kabuğu diğer mor patlıcanlara göre daha incedir, bu yüzden çoğu yemekte kabuğu tamamen soymadan (veya alacalı soyarak) pişirilmeye çok uygundur.
Az Çekirdekli: İç kısmında çekirdeklenme çok az olur, bu da yerken pürüzsüz bir deneyim sunar.

EYLÜL-SALATALIK

Salatalık (Cucumis sativus), kabakgiller ailesinden gelen, ferahlatıcı kokusu ve yüksek su içeriğiyle bilinen, dünyanın en çok tüketilen sebzelerinden (botanik olarak meyve) biridir.

Genel ve Bitkisel Özellikleri:

Yüksek Su Oranı: Yaklaşık %95-96'sı sudur. Bu özelliğiyle doğal bir hidrasyon kaynağıdır.
Bitki Yapısı: Tek yıllık, sarılıcı veya sürüngen gövdeli bir bitkidir. Ilıman ve sıcak iklimleri sever.
Düşük Kalori: 100 gramında sadece 15 kcal bulunur, bu da onu diyetlerin vazgeçilmezi yapar.

EYLÜL-SALATALIK SİLÖR

Silor salatalık (halk arasında mini salatalık veya badem salatalık olarak da bilinir), özellikle çıtırlığı ve tek lokmalık boyutuyla son yıllarda çok popülerleşmiş bir çeşittir.

Belirgin Özellikleri:

Boyut: Genellikle 5-8 cm boyundadır. Standart salatalıklara göre çok daha küçük ve zariftir.
Doku ve Çıtırlık: En ayırt edici özelliği aşırı gevrek ve kıtır olmasıdır. Isırdığınızda gelen o "çıt" sesi, silorun tazeliğinin işaretidir.
Kabuk Yapısı: Kabuğu çok ince, pürüzsüz ve parlaktır. Kesinlikle soyulmadan, kabuğuyla tüketilmesi önerilir.
Çekirdeksizlik: İçindeki çekirdekler yok denecek kadar küçüktür ve meyve eti çok sıkıdır; bu da sulanmasını engeller.